Θετική Εκπαίδευση Σκύλων

Η κοινωνικοποίηση του κουταβιού μας είναι χωρίς αμφιβολία το πιο σημαντικό μέρος στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του και στην ανάπτυξη της σχέσης μας μαζί του. Μεταξύ 4-16 εβδομάδων περίπου είναι η κρίσιμη περίοδος που το κουτάβι μας γνωρίζει τον κόσμο και μαθαίνει πώς να αντιδρά ι σε όλα τα καινούρια ερεθίσματα. Είναι η περίοδος που διαμορφώνεται η βάση του χαρακτήρα του, καθώς ακόμα ο εγκέφαλός του αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς. Πώς γίνεται η κοινωνικοποίηση;   Εξοικειώνουμε σταδιακά το κουτάβι μας με το περιβάλλον στο οποίο θα ζήσει την υπόλοιπη ζωή του. Άνθρωποι, άλλα ζώα, μέρη, καταστάσεις. Τα κοινωνικοποιημένα σκυλιά είναι ήρεμα και απολαμβάνουν την αλληλεπίδραση με ανθρώπους και άλλα ζώα και αισθάνονται ασφαλή σε νέες καταστάσεις. Αντίθετα ένας επιφυλακτικός σκύλος που φοβάται, αποφεύγει τους γύρω του ή γίνεται επιθετικός, με αποτέλεσμα να περνά όλο και περισσότερη ώρα μόνος του. Τα περισσότερα άλλωστε δαγκώματα από σκύλους γίνονται επειδ...

Στο μυαλό του ίσως να συμβαίνει κάτι τέτοιο: -Αυτοκίνητο= Ναυτία (ειδικά αν είναι ακόμα κουτάβι). Για αυτό ξεκινάμε με μικρές βόλτες, αρκετή ώρα μετά το γεύμα του -Αυτοκίνητο= Κτηνίατρος Αν έμπαινες στο αυτοκίνητο μόνο για να πας στο οδοντίατρο, θα έμπαινες με μεγάλη χαρά; -Αυτοκίνητο= Τρομαχτικό καινούριο πράγμα που κάνει θόρυβο και τρέχει γρήγορα Όπως σε όλα τα πράγματα στη ζωή, χρειάζεται να εξοικειωθεί σταδιακά και, ιδανικά, από μικρός. -Αυτοκίνητο= Ένα σωρό αρνητικές εμπειρίες Μπορεί να τον μαλώσαμε έντονα επειδή μας ενοχλούσε όταν οδηγούσαμε (και να το μετανιώσαμε). Ακόμα χειρότερα, μπορεί η πρώτη φορά που μπήκε στο αυτοκίνητο να ήταν για να τον εγκαταλείψουν κάπου μακριά (ευτυχώς, σήμερα είναι μαζί μας σε ένα σπίτι που τον αγαπούν). Οποιαδήποτε αρνητική εμπειρία που έχει συνδεθεί με το αυτοκίνητο μπορεί να κάνει το σκύλο μας να το φοβηθεί. Πως γίνεται να συμπαθήσει ο σκύλος μου το αυτοκίνητο; Με μικρά, μικρά βήματα......

Καθώς ανοίγει η σεζόν στα Χανιά, ανησυχούμε για τις αυξημένες ώρες που λείπουμε από το σπίτι, αφήνοντας έτσι τους τετράποδους φίλους μας μόνους. Προφανώς δε υπάρχει τίποτα που να μπορεί να αντικαταστήσει την παρουσία μας, υπάρχουν όμως κάποια πράγματα που μπορούν να κάνουν τις ώρες αυτές πιο ευχάριστες: 1. Ιδανικά πάμε το σκύλο μας σε κάποιο φίλο μας που ήδη γνωρίζει, ειδικά, αν έχει σκύλο που παίζουν μαζί ευχάριστα. 2. Δίνουμε πρόσβαση σε όσο περισσότερο χώρο γίνεται στο σπίτι ή σε κήπο (αφού έχει μάθει να μην κάνει ζημιές όμως!). 3. Πάμε για μεγάλη, χορταστική βόλτα με τρέξιμο και παιχνίδι βόλτα πριν να φύγουμε. Έτσι ο σκύλος μας θα έχει εκτονωθεί και θα είναι πιο ήρεμος. 4. Όταν φεύγουμε χρειάζεται να είμαστε ήρεμοι. Μπορεί να τον χαιρετάμε λυπημένοι επειδή ανησυχούμε για αυτόν (ε, κι επειδή πάμε για δουλειά) αλλά ο φίλος μας καταλαβαίνει ότι μάλλον συμβαίνει κάτι πολύ κακό για να είμαστε έτσι. Και μετά μένει μόνος του, κάτι τελείως αφύσικο, αφού η προστασ...