Θετική Εκπαίδευση Σκύλων

Περπατούσα στο δρόμο τις προάλλες, και είδα ένα πανέμορφο κουτάβι 2,5-3 μηνών μαζί με τον άνθρωπό του. Φαίνονταν σαν να πήγαιναν βόλτα. Με μια πιο προσεκτική ματιά, ο άνθρωπος φαινόταν να προσπαθεί να το μάθει να περπατάει “σωστά”.  Με το σαστισμένο κουταβίσιο ύφος του, το μικρό μαστίφ, με τα πίσω πόδια ακόμα αδύναμα, προσπαθούσε να ανακαλύψει τον κόσμο γύρω του μυρίζοντας. Ο άνθρωπος του δίπλα του, του τίναζε το λουρί κάθε φορά που το κουτάβι φαινόταν να ξεχνιέται και να μην περπατάει δίπλα του “σωστα’. Αυτό βέβαια ανταποκρινόταν και διέκοπτε κάθε προσπάθεια να μυρίσει ή να κάνει ένα βήμα πιο πέρα, μέχρι που μετά από λίγα δευτερόλεπτα ξεχνιόταν και προσπαθούσε πάλι. Η πρώτη μου αντίδραση, ήταν να πάω προς το κουτάβι και να του μιλήσω μήπως και σταματήσουν λίγο για να τα χαιδέψω και σταματήσει για λίγο αυτό το τραβολόγημα , αλλά ο άνθρωπος μου είπε να το αφήσω και συνέχισε την πορεία του. Γιατί να το περνάει αυτό οποιοδήποτε κουτάβι σκέφτηκα; Πως είναι δυνατόν να νομίζει κάπο...

Ουρά κάτω από τα σκέλια, αυτιά κατεβασμένα και πίσω, γουρλωμένα μάτια, κρύψιμο, τρέμουλο, λαχάνιασμα, ή λούφαγμα που λέει “εγώ δεν είμαι εδώ, μη μου δίνετε σημασία”.  Τί μπορώ να κάνω; 1. Μαθαίνω να αναγνωρίζω το φόβο Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Χρειάζεται πρώτα να αναγνωρίσω ότι ο σκύλος μου φοβάται, παρατηρώντας εμφανή και λιγότερο εμφανή σημάδια, και να εντοπίσω την πηγή του φόβου.  Σύμφωνα με μία μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε 200 σκυλιά στη Φινλανδία, το 72,5% των σκύλων παρουσιάζουν τουλάχιστον μία μορφή ά γχους ή φοβίας , με πιο συνηθισμένη την κροτοφοβία. 2. Βοηθάω το σκύλο μου να αισθανθεί ασφαλής Αυτή είναι και η προτεραιότητά μου. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι αφήνω το σκύλο μου να πάει κάτω από το κρεβάτι ή τον καναπέ, ή στο κρεβάτι του, αν αυτό θέλει. Μπορεί να χρειάζεται να πω σε αγνώστους, στους φίλους ή στα παιδιά μου, να μην πλησιάζουν ή να μην τον ακουμπάνε, αν αυτός δεν θέλει. Μπορεί...

Μία πρόσφατη μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Newcastle   έρχεται να επιβεβαιώσει ότι και οι σκύλοι περνούν εφηβεία, με τρόπο που μοιάζει αρκετά με την εφηβεία που περνάμε εμείς, και ξαναζούμε (από την άλλη πλευρά) μέσω των παιδιών μας. Σύμφωνα με την έρευνα, αυτήν την περίοδο είναι πιο πιθανό οι σκύλοι μας να  μας αγνοήσουν ή να καθυστερήσουν να ανταποκριθούν στις εντολές,  και μάλιστα κυρίως των κηδεμόνων τους, ενώ εκπαιδεύονται δυσκολότερα. Όσοι εκπαιδεύουμε ή μεγαλώνουμε σκύλους το ξέρουμε. Καθώς μεγαλώνουν οι οι μικροί εκπαιδευμένοι μας άγγελοι,  κ οντά στην ηλικία των εφτά μηνών, είναι πολύ συνηθισμένο να ξεκινήσουν ξαφνικά να φέρονται με τρόπο που εύκολα μπορεί να παρομοιαστεί με έναν έφηβο που αμφισβητεί του γονείς του. Από εκεί που έχουν ξεπεράσει την τελείως κουταβίσια  φάση και φαίνεται να υπάρχει μια όλο και πιο σταθερή συνεννόηση, ξαφνικά μπαίνουμε σε μια περίοδο που αυξάνονται δεν μας ακούν τόσο, ή απομακρύνονται από εμάς καθώ...