Λέρωμα στο σπίτι; Η τιμωρία όχι μόνο δεν βοηθάει, αλλά καταστρέφει και τη σχέση με το σκύλο μας.

 

Το να μαλώνεις το σκύλο σου επειδή κατούρησε μέσα στο σπίτι, δεν βοηθάει ούτε αυτόν ούτε εσένα.

Ας ξεκινήσουμε από την αρχή. Ατυχήματα θα συμβούν. Παρόλο που πάμε το κουτάβι μας βόλτες, μέχρι να μάθει, αλλά και πιο μετά, θα τα κάνει μέσα.

Πολύ συχνά ακούω κόσμο να μου λέει ότι τα μάλωσε. Κόλπα με εφημερίδες, φωνές, νεύρα, ή η παλιά ιστορία που του βάζουν τη μουσούδα στο πάτωμα για να “καταλάβει”... Και μετά νιώθουν άσχημα. Αν όχι αυτοί, σίγουρα το κουτάβι. Αλλά δεν καταλαβαίνει γιατί….

Απλά μην το κάνεις.

Είτε πρόκειται για κουτάβι, είτε για ενήλικο σκύλο, όλα τα παραπάνω απλώς θα χειροτερέψουν την κατάσταση και τη μεταξύ σας σχέση.

Ας πούμε ότι το κουτάβι σου κατουράει στο σπίτι και του φωνάζεις:

Καταλαβαίνει ότι είσαι εκνευρισμένος, αλλά είναι μάλλον απίθανο να καταλάβει γιατί, ειδικά αν έχει μεσολαβήσει κάποια ώρα από την ώρα που λέρωσε μέχρι να το ανακαλύψεις. Για κάποιο λόγο, το πιο σημαντικό άνθρωπο στον κόσμο του, του φωνάζει και είναι τρομακτικό.

Ακόμα και εκείνη την ώρα να βάλεις τις φωνές, από την πλευρά του σκύλου, το πρόβλημα είναι ότι κατούρησε μπροστά σου, και όχι το που. Το σίγουρο είναι ότι τσαντίστηκες, οπότε καλύτερα ας το κάνει όταν δεν τον βλέπεις.

Και μετά ακούω το γνωστό: “Πάμε πόση ώρα βόλτα, επιστρέφουμε σπίτι, και μόλις γυρνάω την πλάτη να βγάλω το μπουφάν, τα έχει κάνει". 

Όχι, δεν έχει βάλει σκοπό να σου σπάσει τα νεύρα, κατουριέται πόση ώρα, αλλά, παρόλες τις μυρωδιές, δεν τολμάει μπροστά σου γιατί σε φοβάται. Εκτός του ότι ο σκύλος σου αγχώνεται πια κάθε φορά που κατουριέται, όλο αυτό δυσκολεύει και την ίδια τη διαδικασία μάθησης.

Ακόμα και αν το τελευταίο πράγμα που θέλεις εκείνη την ώρα είναι να καθαρίζεις, χρειάζεται πάνω από όλα ψυχραιμία.

Αυτό που χρειάζεται είναι να τον δούμε, και εκείνη την ώρα να του δείξουμε που να πάει.

Αν ο σκύλος μου αρχίζει ξαφνικά τα ατυχήματα ενώ πριν τα έκανε κανονικά στη βόλτα, μάλλον χρειάζεται να μιλήσω με τον κτηνίατρό μου. Αν είναι όλα καλά, ίσως να οφείλεται σε κάποια μεγάλη αλλαγή, όπως την παρουσία κάποιου άλλου σκύλου. 

Οπότε: Βγάζουμε το σκύλο μας συχνά και επιβραβεύουμε όταν τα κάνει έξω. Πολλές φορές, έστω και σύντομες. Όσο πιο συχνά τα κάνει έξω, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες να λερώσει μέσα. Μόλις ξυπνήσει, μετά το φαγητό, μετά από έντονο παιχνίδι, όταν έρχεται κόσμος, όλες αυτές είναι ευκαιρίες να πάμε το κουτάβι μας στο σωστό σημείο.

Είμαστε σε ετοιμότητα, Όταν βλέπουμε τα σημάδια ότι πάει να τα κάνει μέσα (μυρίζει έντονα το πάτωμα, στριφογυρίζει σε κύκλους, παίρνει “θέση” παίρνουμε το σκύλο μας και αμέσως τον οδηγούμε στο σωστό σημείο). Όση ώρα είμαστε στο σπίτι, τον έχουμε στο νου μας, και αν χρειάζεται κλείνουμε προσωρινά κάποιες πόρτες. 

Πολύ σημαντικό είναι να καθαρίσουμε τα σημεία όπου έχει λερώσει πολύ καλά ώστε να μην μένουν καθόλου υπολείμματα μυρωδιών , που να συνεχίσουν να “καλούν” εκεί το σκύλο μας.

Δεν χρειάζονται ούτε φωνές, ούτε νεύρα. Αν το σκύλος μας τα κάνει σε λάθος σημείο σημαίνει ότι κάτι δεν έχει μάθει καλά, εκτός και αν κάτι συμβαίνει με την υγεία του, ειδικά όταν είναι ηλικιωμένος και το πρόβλημα ξεκινάει ξαφνικά. Και στις δύο περιπτώσεις, υπομονή, επιμονή, παρατήρηση της γλώσσας του σώματος, λιχουδιές, και πρόγραμμα, είναι η συνταγή που και πετυχαίνει, και διατηρεί μια σχέση εμπιστοσύνης με το σκύλο μας.