Θες να παίξουμε;

Το παιχνίδι μεταξύ σκύλων, (όπως και μεταξύ ανθρώπων) για να μην οδηγήσει σε τραυματισμούς, έχει κάποιους κανόνες. Αυτοί συνήθως μαθαίνονται στους πρώτους μήνες της ζωής μέσω της συνύπαρξης με τα άλλα μέλη τη οικογένειας, ή με τη σταδιακή κοινωνικοποίηση με άλλα σκυλιά.

Στο βίντεο ο Mark Bekoff καταγράφει και εξηγεί τους κανόνες του παιχνιδιού (δεν ξέρω γιατί αλλά μου βγήκε να τους μεταφράσω σε πρώτο πρόσωπο):

Κανόνας 1: Πρώτα ρωτάμε

Γαβγίζω για να τραβήξω την προσοχή. Τώρα που έχω την προσοχή, δείχνω ότι θέλω να παίξω με την χαρακτηριστική “υπόκλιση” (play bow). Πρόκειται για ένα πολύ συγκεκριμένο σήμα που δείχνει τη διάθεση του σκύλου να παίξει (και όχι να τσακωθεί ή να ζευγαρώσει).

Ωραία, τώρα που τελειώσαμε με τα τυπικά, ξεκινάμε….

Κανόνας 2: Παίζουμε ευγενικά

 Δεν δαγκώνουμε πολύ δυνατά, δεν χτυπάμε με τις πατούσες πολύ δυνατά. Δείχνουμε αυτοσυγκράτηση ώστε να βεβαιωθούμε ότι δεν τραυματίζουμε ο ένας τον άλλο

Κανόνας 3: Σταματάμε αν ξεπεραστούν τα όρια

Άμα το παρακάνω και ενοχληθεί ο άλλο σκύλος και θέλει να σταματήσει, σταματάω κι εγώ. Ρωτάω πάλι με υπόκλιση, και ελπίζω ότι ο άλλος σκύλος θα ανταποκριθεί. Αν ανταποκριθεί, συνεχίζουμε

Και ο τελευταίος κανόνας, ίσως και ο πιο σημαντικός:

4. Είμαστε ειλικρινείς.Δεν ζητάμε από ένα σκύλο να παίξουμε και μετά παραβιάζουμε τους κανόνες. Έτσι και το κάνεις και σου μπει η “ταμπέλα” από τους άλλους σκύλους της ομάδας (του πάρκου, τη γειτονιάς κτλ) τότε δεν θα παίζει πια κανείς μαζί σου.