Έλα!

Μπορεί ο σκύλος μου μέσα στο σπίτι να έρχεται αμέσως μόλις τον φωνάζω, αλλά τί γίνεται έξω? Αν το πρωτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό είναι να κυνηγάς το σκύλο σου στο πάρκο, ενώ αυτός φαίνεται οριακά να σφυρίζει αδιάφορα, ξεκίνα από την αρχή και θυμήσου τα εξής:

1. Βεβαιώσου αρχικά ότι δεν υπάρχουν έντονα ερεθίσματα που να αποσπούν την προσοχή του και ότι είναι ήρεμος, έχει εκτονωθεί και δεν φοβάται, σε βαθμό που να μην ακούει ούτε το όνομά του.

Αυτό σημαίνει ότι θα μας ακούει μόνο σε ιδανικές συνθήκες; Και βέβαια όχι, απλώς από κάπου πρέπει να ξεκινήσουμε… Είναι δική μας δουλειά να μην του βάζουμε δύσκολα στην αρχή ώστε να τα καταφέρνει, να τον επιβραβεύουμε, χτίζοντας έτσι μια αξιόπιστη σύνδεση μεταξύ του “...Μπούμπη, έλα” και του να έρχεται.

2. Οτι και να έχει γίνει, όταν έρχεται ο σκύλος μου κοντά μου δεν τον μαλώνω με κανένα τρόπο. Όσο και να έχει αργήσει, ότι κι αν έχει συμβεί. Από τη στιγμή που ήρθε, και αυτό θέλω να ξανακάνει, τον επιβραβεύω. Αν το καταφέρω αυτό, θα μπορώ να τον προλαβαίνω και να τον φωνάζω κοντά μου πριν να ...κάνει ότι κάνει.

3. Διαλέγω σωστά την επιβράβευση: Οι καλύτερες λιχουδιές, κομμένες σε πιο πολλά κομματάκια για να πάρει πιο πολλές μπουκίτσες, ή αν ο σκύλος μας προτιμά το παιχνίδι, παίζουμε και τρέχουμε μαζί του. Και κυρίως, εναλάσσουμε τους τρόπους επιβράβευσης. Είμαστε αξιόπιστα ενδιαφέροντες...

4. Φωνάζουμε το σκύλο μας και τον επιβραβεύουμε που ήρθε πολλές φορές κατά τη διάρκεια της βόλτας, και τον αφήνουμε πάλι να συνεχίσει το παιχνίδι του. Αν μάθει ότι το “έλα” είναι αυτό που του λέμε μόνο για να του βάλουμε το λουρί και να γυρίσουμε στο σπίτι, μάλλον δεν θα γυρίσει.

 Εσύ θα γύριζες?