Κολάρο ή σαμαράκι στη βόλτα; Ένα πλαστό δίλημμα

Περπατούσα στο δρόμο τις προάλλες, και είδα ένα πανέμορφο κουτάβι 2,5-3 μηνών μαζί με τον άνθρωπό του. Φαίνονταν σαν να πήγαιναν βόλτα. Με μια πιο προσεκτική ματιά, ο άνθρωπος φαινόταν να προσπαθεί να το μάθει να περπατάει “σωστά”. 

Με το σαστισμένο κουταβίσιο ύφος του, το μικρό μαστίφ, με τα πίσω πόδια ακόμα αδύναμα, προσπαθούσε να ανακαλύψει τον κόσμο γύρω του μυρίζοντας. Ο άνθρωπος του δίπλα του, του τίναζε το λουρί κάθε φορά που το κουτάβι φαινόταν να ξεχνιέται και να μην περπατάει δίπλα του “σωστα’. Αυτό βέβαια ανταποκρινόταν και διέκοπτε κάθε προσπάθεια να μυρίσει ή να κάνει ένα βήμα πιο πέρα, μέχρι που μετά από λίγα δευτερόλεπτα ξεχνιόταν και προσπαθούσε πάλι. Η πρώτη μου αντίδραση, ήταν να πάω προς το κουτάβι και να του μιλήσω μήπως και σταματήσουν λίγο για να τα χαιδέψω και σταματήσει για λίγο αυτό το τραβολόγημα , αλλά ο άνθρωπος μου είπε να το αφήσω και συνέχισε την πορεία του.

Γιατί να το περνάει αυτό οποιοδήποτε κουτάβι σκέφτηκα; Πως είναι δυνατόν να νομίζει κάποιος ότι αυτός είναι ο τρόπος να μάθει σε ένα σκύλο να περπατάει; Στην πραγματικότητα αυτό που μαθαίνει ο σκύλος είναι να φοβάται ότι υπάρχει γύρω του και συνδέεται με τον πόνο του τραβήγματος του λαιμού, ότι η βόλτα είναι κάτι δυσάρεστο, και ότι ο άνθρωπος δίπλα του μπορεί να τον πονέσει, και θα τον πονέσει.

Σε όσους πιστεύουν ότι το τράβηγμα ή τίναγμα του λουριού στο λαιμό δεν πονάει, έρχεται να απαντήσει άλλη μια πρόσφατη μελέτη από το Nottingham Trent University και το University of Nottingham που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο The Vet Record. Χρησιμοποιώντας ένα ψεύτικο μοντέλο, η ερευνητική ομάδα προσομοίωσε την πίεση που ασκείται από ένα σκύλο που τραβάει στη βόλτα, ή την πίεση που ασκεί στο λαιμό του ένας άνθρωπος όταν τραβά ή τινάζει το λουρί (κάτι που αποκαλείται “διόρθωση” από παλιές μεθόδους εκπαίδευσης). Η μελέτη δείχνει ξεκάθαρα ότι ακόμα και το ελαφρύ τράβηγμα του σκύλου στη βόλτα, όταν φορά κολάρο αντί για σαμαράκι, φτάνει για να προκαλέσει σοβαρές επιπτώσεις στη σωματική υγεία του σκύλου. Άλλες έρευνες έχουν δείξει ότι η εκπαίδευση που έχει να κάνει με τέτοιου τύπου “διορθώσεις” συνδέεται άμεσα με τη μη ασφαλή σχέση μεταξύ σκύλου και ανθρώπου, και με την εμφάνιση άγχους και επιθετικής συμπεριφοράς.

Έτσι λοιπόν, το δίλημμα “κολάρο ή σαμαράκι” στη βόλτα, φαίνεται να μην είναι πραγματικό. Ενώ μπορεί να φοράμε στο σκύλο μας ένα κολάρο με την ταυτότητά του, στη βόλτα φοράμε πάντα σαμαράκι. Αφού τον βοηθήσουμε να το συνηθίσει, εξηγούμε από την αρχή πως δουλεύει: Όσο το φοράει, και αισθάνεται χαλαρό το λουρί στην πλάτη προχωράμε. Αν αισθανθεί το παραμικρό τράβηγμα στην πλάτη, τεντώσει δηλαδή το λουρί, σταματάμε. Στην περίπτωση που έχουμε ήδη ένα σκύλο που τραβάει, ειδικά αν είναι μεγαλόσωμος, υπάρχουν τα σαμαράκια που “πιάνουν” μπροστά (ή μπροστά και πίσω) που κάνουν εξαιρετική δουλειά, ενώ ταυτόχρονα δουλεύουμε την προσοχή του σκύλου μας πάνω μας και την επιβράβευση του σωστού περπατήματος που να μπορούμε να το ευχαριστηθούμε όλοι.