Περνάει ο σκύλος σου εφηβεία; Θυμήσου τη δική σου!

Μία πρόσφατη μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Newcastle έρχεται να επιβεβαιώσει ότι και οι σκύλοι περνούν εφηβεία, με τρόπο που μοιάζει αρκετά με την εφηβεία που περνάμε εμείς, και ξαναζούμε (από την άλλη πλευρά) μέσω των παιδιών μας. Σύμφωνα με την έρευνα, αυτήν την περίοδο είναι πιο πιθανό οι σκύλοι μας να  μας αγνοήσουν ή να καθυστερήσουν να ανταποκριθούν στις εντολές,  και μάλιστα κυρίως των κηδεμόνων τους, ενώ εκπαιδεύονται δυσκολότερα.

Όσοι εκπαιδεύουμε ή μεγαλώνουμε σκύλους το ξέρουμε. Καθώς μεγαλώνουν οι οι μικροί εκπαιδευμένοι μας άγγελοι, κοντά στην ηλικία των εφτά μηνών, είναι πολύ συνηθισμένο να ξεκινήσουν ξαφνικά να φέρονται με τρόπο που εύκολα μπορεί να παρομοιαστεί με έναν έφηβο που αμφισβητεί του γονείς του. Από εκεί που έχουν ξεπεράσει την τελείως κουταβίσια  φάση και φαίνεται να υπάρχει μια όλο και πιο σταθερή συνεννόηση, ξαφνικά μπαίνουμε σε μια περίοδο που αυξάνονται δεν μας ακούν τόσο, ή απομακρύνονται από εμάς καθώς πια αισθάνονται ασφαλείς να ανακαλύψουν τον κόσμο μακριά μας. Ταυτόχρονα,  οι ορμόνες τους τους λένε ότι ήρθε καιρός να … ανακαλύψουν και άλλα σκυλιά.

Tι μπορώ να κάνω για να κυλήσει η εφηβεία του σκύλου μου πιο εύκολα για όλους;

-Η εκπαίδευση του σκύλου μας είναι σημαντικό να ξεκινά από τους 2,5 μήνες (ή από την πρώτη μέρα που φτάνει σπίτι μας). Από τότε χτίζουμε μια ασφαλή και σταθερή σχέση και επικοινωνία που θα μας χρειαστεί και στη δύσκολη περίοδο της εφηβείας. Η θετική εκπαίδευση που βασίζεται στην επιβράβευση μπορεί να ξεκινά από τότε, σε αντίθεση με ξεπερασμένες μεθόδους που χρησιμοποιούν τιμωρία και πόνο και ξεκινούν σε μεγαλύτερη ηλικία ώστε ο σκύλος να “αντέχει”. Θα ξεκινούσαμε την εκπαίδευση των παιδιών μας από τη δική τους εφηβεία ή θα ακολουθούσαμε ένα σύστημα που ξεκινά από νωρίς και τα μαθαίνει να αγαπούν την μάθηση;

- Φροντίζουμε για την ασφάλεια του σκύλου μας. Τώρα είναι η περίοδος που μπορεί να ανακαλύψει και να χρησιμοποιήσει πρώτη φορά εκείνη την τρύπα στο φράχτη της αυλής, ή να ανακαλύψει ότι μπορεί να πηδήξει πάνω από τη χαμηλή μάντρα, ή να αποφασίσει να φύγει με τους άλλους φίλους του στο πάρκο.

-Ξανακάνουμε από την αρχή όλες τις βασικές ασκήσεις, ακόμα και αν τις ξέρει πολύ καλά. Ξεκινάμε μέσα στο σπίτι, και συνεχίζουμε έξω. Αυξάνουμε σταδιακά το βαθμό δυσκολίας, αυξάνοντας χρόνο, απόσταση, και περιβαλλοντικά ερεθίσματα. Μαθαίνουμε καινούρια παιχνίδια, δίνοντας νέες προκλήσεις που βέβαια επιβραβεύονται απλόχερα.

-Δείχνουμε υπομονή και σταθερότητα, όπως κάθε καλός κηδεμόνας, και εμπιστοσύνη στη δουλειά που έχουμε κάνει μαζί μέχρι τώρα. Ο σκύλος μας δεν είναι ξαφνικά ένας άγνωστος, απλά περνάει μια δύσκολή φάση. Αυτό που προτείνω στους κηδεμόνες σκύλων που δουλεύουμε μαζί, είναι να θυμηθούν τη δική τους εφηβεία. Το αρχικό τους βλέμμα συνήθως μου δείχνει ότι ούτε αυτοί ήταν ...αγγελούδια.

Ευτυχώς, αυτή η περίοδος δεν κρατάει πολύ, και ευτυχώς κρατάει πολύ λιγότερο από ότι στους ανθρώπους.